بازیگر دنیا پسند چطور برای سریال آتش و باد پسندیده شد؟ ، نقش دختر عشایری که آتش عشق به جانش افتاده است

به گزارش وبلاگ کلشی ها، سریال آتش و باد که پخشش از ابتدای فروردین ماه در شبکه سم آغاز شده بود، 9 خرداد با پخش آخرین قسمت به انتها رسید. با مریم موسویان بازیگر نقش دنیا پسند در باره این سریال صحبت کردیم:

بازیگر دنیا پسند چطور برای سریال آتش و باد پسندیده شد؟ ، نقش دختر عشایری که آتش عشق به جانش افتاده است

به گزارش وبلاگ کلشی ها، همزمان با سریال گیلدخت، سریال آتش و باد هم در فضایی تاریخی و با نگاهی به وقایع زمان مشروطه داستانی عاشقانه را روایت می کرد. این سریال ساخته مجتبی راعی است که تصویربرداری اش از مهر 98 آغاز شد و بیش از دو سال به درازا کشید. داستان عشق جهان پسند و پسرعمویش سرخو، در این سریال از داستان های مجذوب نماینده سریال بود. نقش جهان پسند، دختر ایلیاتی قوی را مریم موسویان بازی نموده است. او دوره بازیگری را در موسسه کارنامه گذرانده است و نزدیک به هشت سال است که کار تئاتر می نماید. مریم موسویان در کنار تئاتر فیلم کوتاه هم کار می نموده است تا این که برای اولین بار در فیلم سینمایی دختر ایران به کارگردانی سید جلال دهقانی اشکذری، بازی می نماید که هنوز اکران نشده است. پس از این فیلم نقش کوتاهی در سریال شاهرگ بازی نموده است که می گوید با این که کم بوده، اما مخاطب آن را دیده است و بازخورد خوبی داشته است. بعد هم در سریال آتش سرد به کارگردانی رضا ابوفاضلی حضور داشته و سپس جهان پسند سریال آتش و باد را بازی نموده است.

چطور نقش جهان پسند به شما پیشنهاد شد و نقش را گرفتید؟

قبل از این سریال و نقش جهان پسند کارهای تصویری نموده بودم و در صفحه اینستاگرام خودم خبرهای این فیلم ها را کار می کردم و رسانه های دیگر هم آن را منتشر می کردند. مثلا یکی از اخباری که خیلی هم به آن پرداخته شد، مربوط به فیلم کوتاه زمانی برای از دست دادن به کارگردانی محمدرضا بهشتی بود که در جشنواره های خارجی زیادی شرکت کرد و به تازگی هم جایزه برترین فیلم جشنواره رم ایتالیا را دریافت کرد. دوستانی که به شکل حرفه ای در کار ساخت فیلم و سریال هستند، این اخبار را می تماشاد. از خوش اقبالی من یکی از دوستان که کارهای من را دنبال می کرد، به من پیام داد که مدت هاست دنبال بازیگر دختر برای یک سریال هستیم و خیلی ها تست داده اند، اما پذیرفته نشده اند. من در آن موقع تهران نبودم و وقتی برگشتم سر صحنه سریال رفتم. هنوز هم نمی دانستم اصلا چه سریالی است و برای چه نقشی دعوت به تست شده ام.

پس شما بعد از آغاز فیلمبرداری به کار اضافه شدید؟

بله. گروه بازیگر نقش جهان پسند را پیدا ننموده بود و به همین علت آغاز به تصویربرداری سکانس های دیگر نموده بودند تا بازیگر جهان پسند را پیدا نمایند. تا آن موقع اصلا سکانس های مربوط به ایل پازند را نگرفته بودند. در یک سکانس شلوغ هم برای اولین بار سر صحنه رفتم تا آقای راعی را ببینم. او مرا دید و یک تست بسیار حرفه ای که هیچوقت آن را فراموش نمی کنم از من گرفتند که در آن تست باید با خلق موقعیتی که برایم تشریح می کردند، حس های مختلف را به هم وصل می کردم و نمایش می دادم. بعد از همین تست به خانم سحر سطوت که دستیار لباس کار است و من را معرفی نموده بود، گفت خیلی سپاسگزارم که بالاخره ما را نجات دادید و جهان پسند را پیدا کردیم.

از آماده شدن برای نقش بگویید. چقدر خودتان روی نقش کار کردید و چقدر آقای راعی یاری کرد؟

من در کنار بازیگری، نویسندگی هم می کنم. خیلی عجیب بود که قبل از این که وارد کار شوم، برای آغاز کاری در باره عشایر شیراز بودیم. خودم هم شیرازی هم هستم و در آن مدت تحقیقات زیادی در باره ایل و عشایر فارس داشتم. مدام موسیقی عشایر گوش می کردم و در آن فضا بودم و می نوشتم. وقتی برای اولین بار سر صحنه آتش و باد رفتم، برایم خیلی عجیب بود وقتی دیدم بازیگران لباس عشایر پوشیده اند و از من هم خواستند لباس عشایر بپوشم. انگار از قبل خودم را برای این نقش آماده نموده بودم. البته برای تحقیق و در پی این تحقیقات با ایل ها آشنا شده بودم و در یک فضای جغرافیایی به این شکل زندگی ننموده بودم و زندگی در کنار احشام و در دمای منفی سه درجه یا در گرمای طاقت فرسا را تجربه ننموده بودم. این ها در طول کار به دست آمد. ولی علاوه بر آن آقای راعی هم بسیار به من یاری کرد و مدام مستندها و کتاب هایی در باره عشایر را به من معرفی می کرد که با آنها بیشتر آشنا شوم.

دو سال کار خارج از تهران و در محیط عشایر باید خیلی سخت بوده باشد. چه مشکلاتی داشتید؟

مشکلاتی از نظر دستمزدها داشتیم که سازمان آن را به تعویق می انداخت و در روند پیشرفت کار تأثیر منفی می گذاشت. درگذشت آقای کریم اکبری مبارکه خیلی اتفاق ناگوار و تکان دهنده ای بود. ایشان با هنر زندگی کرد و با هنر هم از جهان رفت. علاوه بر این ها برای خودم مسئله اصلی که وجود داشت این بود که باید نقش دختری را بازی می کردم که با وجود سن کمش، شانزده یا هفده سال، به علت زندگی در ایل بسیار پخته بود. یعنی باید دختری را بازی می کردم که در عین این که سنش از من کمتر بود، ولی از نظر عقلی و در تصمیم گیری ها بسیار پخته تر بود. او متوجه اتفاقاتی بود که دور و برش رخ می دهد، دختر باهوشی بود و این در تناقض با سنش بود.

اصولا در عشایر همین اتفاق می افتد. با وجود سن کم دخترها خیلی زود بزرگ و عاقل می شوند.

بله. این به نظرم نتیجه زندگی با طبیعت است. طبیعت این شانس را به تو می دهد که متوجه اطرفت باشی و همانقدر رشد کنی و پخته شوی. در زندگی آپارتمانی شما رشد می کنید، ولی پختگی احتیاج به یک سری اتفاقات و بالا و پایین ها دارد. ولی دختران ایل همراه همان طبیعت رشد می نمایند و بالغ می شوند. من به تمام عشایر افتخار می کنم و برای من زندگی در کنار آنها درس بسیار بزرگی بود. من در طول این کار مجبور شدم بافت قالی و اسب سواری را یاد بگیرم. برای من استاد فرش بافی گرفتند و او در چند جلسه به من چیزهایی را آموزش داد و در چند پلان خودم واقعا فرش را بافتم. هم سیاه چادر بافتم و هم فرش و این برای من آورده بسیار خوبی بود که در کنار بازیگری کاری مثل فرشبافی را یاد گرفتم. اسب سواری را هم در زمان فیلمبرداری تا حدی یاد گرفتم. این اسب سواری را در محیط کوهستانی که در آن مشغول به کار بودیم آموزش دیدم که کار را بسیار سخت تر می کرد. یادم است یک روز آقای راعی به من گفت هفته دیگر سکانسی را می گیریم که جهان پسند با اسب تاخت می رود. من نگران شدم. چون تازه فقط اسب را از نزدیک دیده بودم و اصلا سوار هم نشده بودم! ولی دوستان و اطرافیان دلگرمی دادند و گفتند تا اینجا را آمده ای و از پس این کار هم برمی آیی. اصلا جهان پسند برای من تجربه زیستی فوق العاده ای بود.

بیشتر در باره جهان پسند صحبت کنیم. به مواردی اشاره نموده کردید. می خواهم بیشتر بدانم.

در یکی دو سکانس می بینیم که جهان پسند کارهایی را به صورت خودمختار و بدون این که خانواده اش اطلاعی داشته باشند، کارهایی را انجام می دهد. مثل زمانی که یک سری فشنگ را پنهان نموده و آنها را به پدرش بهادر می دهد و می گوید غصه نخور که الان تفنگ و فشنگ نداریم. یا زمان دیگری بدون این که کسی بداند، مستر نوئل را می کشد. تصمیم های خودمختاری می گیرد که درست هستند و هوشمندانه عمل می نماید. پشت کارهایش فکر دارد. او در طول سریال همسر و مادر می گردد. زمانی که در خانه پدری است، دلسوز طایفه است و وقتی ازدواج می نماید این دلسوزی دو برابر می گردد و مواظب همسرش است و بعد هم فرزندش اضافه می گردد. او کارهایی می نماید که در قصه تأثیرگذار است و به نظرم از هوشش خیلی خوب استفاده می نماید. می توانم او را در یک جمله یک دختر باهوش معرفی کنم که مغرور است، اما غرورش از سر تکبر نیست. غرورش به خاطر حفظ عیار ایلش است. البته به نظرم تمام دختران ایل این ذات را دارند. در کل او نماد یک دختر عشایری است.

من برای جهان پسند خیلی زحمت کشیدم. نمی دانم در پخش چه اتفاقی افتاد و مردم چقدر دوستش داشتند. ولی برای من خیلی شخصیت ارزشمندی است. من باز می گویم که برایم نماد دختر عشایر است. نمی دانم چقدر پیروز شدم که این نماد را به تصویر کشیده باشم. امیدوارم توانسته باشم این کار را بکنم. من اگر صد تا نقش دیگر در هر مدیومی بازی کنم، جهان پسند در قلب من نقش بسته است و هیچوقت فراموشش نمی کنم و قدرش را می دانم.

نام سریال پیش از این جشن سربرون بود و اشاره به رسمی داشت که در آن ایلیاتی ها بعد از آماده شدن یک قالی جشن سربرون می گیرند و ریشه های قالی را از دار قیچی می نمایند. چرا این نام عوض شد؟

من هم مثل بقیه دوستان از علت این اتفاق بی خبرم. زمانی که سریال آغاز به پخش شد، عید بود و خیلی از بچه های گروه در مسافرت بودند. وقتی از مسافرت برگشتیم دیدیم با یک نام دیگر در حال پخش است. هیچوقت هم علتش را متوجه نشدیم. البته آتش و باد هم نام بدی نشد. آتش برای من همان عشقی است که در وجود جهان پسند است و باد هم از یکجا نشین نبودن ایل می آید که مدام در حال کوچ هستند.

به نظرتان سریال خوب دیده شد؟

اول از همه باید بگویم از آقای راعی، آقای نجاریان که تهیه نماینده بود و تمام بازیگرانی که با هم بودیم، ممنونم. هرکس سعی کرد کار خودش را به برترین شکل انجام دهد. ولی چیزی که دوست داشتم در حین پخش صورت بگیرد، تبلیغات کار بود. تبلیغات باعث می گردد مخاطب متوجه پخش کار گردد و برای تماشاش کنجکاو گردد. کار ما کاری نبود که در پلاتو ضبط شده باشد. ما به سختی در محیط واقعی کار کردیم و احتیاج به تبلیغات بیشتری برای کاری بود که این همه برای آن زحمت کشیده شده بود. الان هم به نظرم کار مخاطب خوبی داشته، ولی لازم بود روابط عمومی قوی داشته باشیم تا خیلی بیشتر از این دیده گردد. این کار به ما بازیگران هم برای دیده شدن یاری می کرد. بچه های تئاتر در این کار نقش های اصلی را داشتند. مثل سپهر محمودی، مهران نعیمی و مجتبی واشیان. این بچه ها سال هاست که در تئاتر کار نموده اند و در این سریال نقش های اصلی را داشتند و باید دیده می شدند. این مستلزم یک تبلیغ خوب است. کسانی که تلویزیون می بینند، خانم لاله اسکندری را خیلی خوب می شناسند یا نادر فلاح را می شناسند و می دانند چندین سال است تئاتر کار می نماید و به وسیله تصویر هم او را می شناسد. ولی بقیه بچه ها که تازه نفس هستند، احتیاج به تبلیغات داشتند که دیده شوند.

هرچند برای من عجیب است که با وجود این که تبلیغات خوبی نشد، مردم کار را می تماشاد. هم زمان خوبی در عید نوروز و ماه رمضان پخش شد و هم ساعت پخش خوبی داشت. کار هم تاریخی و نوستالژیک و تاریخی بود که مردم دوست دارند و یک تم عاشقانه هم داشت. اما حرف من این است که باید تبلیغات بیشتری می شد. حالا ممکن است کسی بگوید کار اگر خوب باشد اصلا احتیاج به تبلیغ ندارد. ولی من معتقدم این کار احتیاج داشت تبلیغات گسترده و در شأن خودش را داشته باشد.

  • راهی جز پذیرفتن نقش سرخو نداشتم| کارگردانان برای این که زحماتشان هدر نرود، احتیاط می نمایند| تئاتر جزیره کوچک آزادی است

به نظرتان چرا این اتفاق نیفتاد؟

واقعا نمی دانم. با چند نفر دیگر از بازیگران هم که صحبت می کردیم می گفتیم ای کاش روابط عمومی این کار را جدی تر پوشش دهد و تبلیغات بیشتری داشته باشیم. مسئله دیگر بی نظمی در پخش بود. چند بار این رخ داد که ما منتظر تماشا سریال بودیم، اما بدون این که از قبل اطلاع رسانی گردد، برنامه دیگری پخش شد و فقط با زیرنویس اطلاع دادند. چند بار به فوتبال و مسابقات خوردیم که قابل درک است، ولی برخی موارد بدون علت این اتفاق می افتاد.

ولی باز هم می گویم این کار با روح پاکی که از خود عشایر گرفته بود با تمام این کاستی ها و نبود تبلیغ و بی نظمی در پخش و وقفه در فیلمبرداری مخاطب خودش را پیدا کرد.

منبع: همشهری آنلاین

به "بازیگر دنیا پسند چطور برای سریال آتش و باد پسندیده شد؟ ، نقش دختر عشایری که آتش عشق به جانش افتاده است" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بازیگر دنیا پسند چطور برای سریال آتش و باد پسندیده شد؟ ، نقش دختر عشایری که آتش عشق به جانش افتاده است"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید